Kto może złożyć projekt
Prawo inicjatywy ustawodawczej mają posłowie, Senat, Prezydent RP i Rada Ministrów. Projekt może też złożyć grupa co najmniej 100 000 obywateli mających prawo wybierania do Sejmu — tryb takiej inicjatywy określa osobna ustawa.[1]
Składając projekt w Sejmie, wnioskodawca musi przedstawić skutki finansowe jego wykonania.[1]
Trzy czytania w Sejmie
Sejm rozpatruje każdy projekt w trzech czytaniach. Poprawki mogą w tym czasie zgłaszać wnioskodawca projektu, posłowie i Rada Ministrów. Wnioskodawca może wycofać projekt, ale tylko do zakończenia drugiego czytania.[1]
Ustawę uchwala się zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów, chyba że Konstytucja wymaga innej większości. Sejm liczy 460 posłów, więc na sali musi być co najmniej ich połowa.[1]
Senat: 30 dni na stanowisko
Uchwaloną ustawę Marszałek Sejmu przekazuje Senatowi. Senat ma 30 dni, by przyjąć ją bez zmian, wprowadzić poprawki albo uchwalić jej odrzucenie w całości. Jeśli w tym czasie nie podejmie uchwały, ustawę uznaje się za uchwaloną w brzmieniu przyjętym przez Sejm.[1]
Stanowisko Senatu nie jest ostateczne. Sejm może odrzucić senackie poprawki albo uchwałę o odrzuceniu ustawy bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Jeśli tego nie zrobi, stanowisko Senatu uważa się za przyjęte.[1]
Prezydent: podpis, Trybunał albo weto
Po zakończeniu prac w parlamencie Marszałek Sejmu przedstawia ustawę prezydentowi. Prezydent ma 21 dni na jej podpisanie i zarządzenie ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.[1]
Zamiast podpisu prezydent może skierować ustawę do Trybunału Konstytucyjnego, by zbadał jej zgodność z Konstytucją, albo — jeśli do Trybunału nie wystąpił — przekazać ją Sejmowi do ponownego rozpatrzenia, czyli zawetować.[1]
Ogłoszenie i tryb pilny
Warunkiem wejścia ustawy w życie jest jej ogłoszenie. Zarządza je prezydent po podpisaniu ustawy — w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.[2,1]
Rada Ministrów może uznać swój projekt za pilny — z wyjątkiem m.in. ustaw podatkowych, wyborczych, ustrojowych i kodeksów. Wtedy Senat ma na rozpatrzenie ustawy 14 dni, a prezydent 7 dni na podpis.[1]