Czego dotyczy ustawa
Rządowy projekt dotyczy — jak opisuje go karta procesu legislacyjnego w Sejmie — przywrócenia prawa do niezależnego i bezstronnego sądu przez uregulowanie skutków uchwał w sprawach indywidualnych podjętych przez Krajową Radę Sądownictwa działającą od 7 marca 2018 r. do 13 maja 2026 r.[2]
Skład Rady w tym okresie ukształtowała ustawa z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. W toku prac zmieniono tytuł ustawy: obejmuje on uchwały z lat 2018–2026, a nie — jak w projekcie rządowym — z lat 2018–2025.[2]
Przebieg prac i głosowanie
Projekt wpłynął do Sejmu 29 grudnia 2025 r. W pierwszym czytaniu, 21 stycznia 2026 r., Sejm nie poparł wniosku o odrzucenie projektu: za było 185 posłów, przeciw 232, a 5 wstrzymało się od głosu. 10 lutego 2026 r. odbyło się wysłuchanie publiczne.[2]
W trzecim czytaniu, 22 października 2026 r., Sejm najpierw nie przyjął wniosku o odrzucenie projektu w całości (205 za, 227 przeciw, 5 wstrzymujących się), a następnie uchwalił ustawę: za głosowało 231 posłów, przeciw 200, a 6 wstrzymało się od głosu.[6,1,2]
Za ustawą głosowali posłowie KO (149), PSL – Trzeciej Drogi (30), Lewicy (21), Polski 2050 (14) i Centrum (14). Przeciw byli posłowie PiS (138), Rozwoju Plus (38), Konfederacji (16), Demokracji Bezpośredniej (4) i Konfederacji Korony Polskiej (2). Czterech posłów Razem wstrzymało się od głosu.[1]
Druga ustawa: stan spoczynku i delegowanie sędziów
Tego samego dnia Sejm uchwalił rządową nowelizację Prawa o ustroju sądów powszechnych, Prawa o ustroju sądów wojskowych i Prawa o prokuraturze. Projekt (druk nr 2867) wpłynął 22 lipca 2026 r. Według karty procesu reguluje na nowo możliwość dalszego pełnienia służby przez sędziego po osiągnięciu wieku uprawniającego do przejścia w stan spoczynku oraz delegowanie sędziów, w szczególności do zadań pozaorzeczniczych.[4,3]
Za nowelizacją głosowało 234 posłów, przeciw 183, a 20 wstrzymało się od głosu — w tym 16 posłów Konfederacji.[4]
Co dalej
Ustawę uchwaloną przez Sejm marszałek przekazuje Senatowi. Senat ma 30 dni, by przyjąć ją bez zmian, wprowadzić poprawki albo odrzucić ją w całości.[5]
Prezydent podpisuje ustawę w ciągu 21 dni od jej przedstawienia. Wcześniej może skierować ją do Trybunału Konstytucyjnego, a jeśli tego nie zrobi — przekazać ją Sejmowi do ponownego rozpatrzenia. Ponowne uchwalenie wymaga wtedy większości 3/5 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.[5]
Co wynika z liczb
Analiza AI: wnioski wyprowadzone z faktów opisanych wyżej, nie ustalenia dokumentów.
Ustawa o skutkach uchwał KRS uzyskała 231 głosów przy 437 głosujących, czyli mniej niż 3/5. Gdyby prezydent przekazał ją Sejmowi do ponownego rozpatrzenia, jej ponowne uchwalenie wymagałoby szerszego poparcia niż przy pierwszym głosowaniu.[1,5]
Czego nie opisujemy
Opis ustawy opiera się na karcie procesu legislacyjnego. Sejm głosował nad nią na podstawie sprawozdań komisji (druki nr 3019 i 3019-A); szczegółowych rozwiązań w brzmieniu uchwalonym przez Sejm ten tekst nie omawia.[1]